Przerywam na chwilę obchody Maja z Indiana Jonesem, aby poruszyć temat, który chciałam podjąć już od jakiegoś czasu. Otóż w kwietniu dowiedziałam się, że Polska Baza Opowiadań i Fanfiction przestanie istnieć.

Jeżeli ktoś śledzi tego bloga od samego początku, wie, że Polska Baza Opowiadań i Fanfiction to nie tylko forum, na którym publikowałam i nadal publikuję różne rzeczy, lecz także miejsce, gdzie poznałam wielu swoich wieloletnich przyjaciół – poczynając od założycielki forum, Vampirici, poprzez wciąż aktywnych tam członków jak Miryoku i Oscar Readmore, a na dawnych członkach, jak Astroni i kociara81 skończywszy. Forum działało od 2009 roku i przez ten czas wykształciła się tam pewna społeczność ze swoimi memami i słownictwem.

Jednakże od kilku lat forum nie przyjmuje nowych członków, bo ze względu na mnożące się boty i brak jakichkolwiek działań twórców strony w zwalczaniu ich, Vampircia musiała wyłączyć funkcję rejestracji. W tym roku zaś Vampi doszła do wniosku, że skoro na forum korzystamy głównie z czatu, a koszty domeny rosną, to raczej przeniesiemy się na Discord i tam będziemy dalej działać.

Tak więc Polska Baza Opowiadań i Fanfiction będzie funkcjonować jeszcze do 24 maja. Planowałam, że przed tym terminem przygotuję jeszcze live’a, na którym pokażę Wam kilka interesujących tematów na stronie. Nie wiem jeszcze, czy będzie to piątek (czyli cały tydzień przed oficjalnym wyłączeniem forum), czy może gdzieś na weekend, ale chciałabym to zrobić.

A w tym czasie zapraszam do zapoznania się z forum samodzielnie.

Jak pamiętacie, w zeszłym roku wydałam swój debiut – Klinikę doktora Marcha. Od tamtego czasu chodziła za mną myśl, aby wydać następną i miałam nawet kilku kandydatów – od powieści YA o lotnikach wyruszających w tajną misję, poprzez powieść dla dzieci o dziewczynce szkolącej się na rycerza oraz historię o Secie, a na kontynuacji lub prequelu Kliniki skończywszy.

Teraz mogę się pochwalić, że w przeciągu jednego dnia udało mi się napisać coś, co jest o wiele lepsze niż wszystkie te pomysły. Serio, to najlepsza rzecz, jaką napisałam od kiedy tylko pamiętam. To książka tak dobra, tak przezajebista, że nie potrzeba do niej nawet redakcji i korekty – obca ingerencja tylko popsułaby ideał. A tego przecież nie chcemy.

Ale zapewne zapytacie mnie, o czym jest to wiekopomne dzieło? Nie chcę zdradzać zbyt wiele fabuły, ale powiem tak:

Książka nosi tytuł Płacząc w deszczu i mgle. To horror opowiadający o młodym (tak gdzieś plus-minus czterdzieści lat) małżeństwie – Januszu i Grażynie Modrowskich, którzy niedawno stracili dochodowy biznes sprzedaży elektroniki i truskawek. Aby odetchnąć od walki z fiskusem, wyruszają na ukochaną działkę wraz z przyjaciółmi, ale szybko odkrywają, że w ich małej wsi zalęgło się pradawne zło: sekta hipserskich coachy-influnecerów. Czy Janusz i Grażyna przetrwają? A może ulegną nowemu stylowi życia i zatracą swoje wartości? Jest tylko jeden sposób, aby się dowiedzieć – przeczytać tę książkę!

Płacząc w deszczu i mgle ukaże się pod koniec tego tygodnia. Mogę się jednak pochwalić przygotowaną przez profesjonalnego grafika okładką: