W przeciwieństwie do Supermana, który funkcjonuje jako metafora i tak przedstawiany jest zwykle w muzyce, Batmanowi przypadają raczej utwory związane z różnymi jego adaptacjami – filmami, grami, animacjami, serialami… Czasem też trafiają się piosenki, które są o superbohaterach w ogóle i tam Batman również jest wspominany.
Niemniej jednak to, co jest dość interesujące, jeśli chodzi o Batmana w muzyce, to to, że piosenki o nim obejmują różne gatunki muzyczne. To z kolei wpasowuje się w motyw Batmana silnie sprzężonego z popkulturą i mającego kilka różniących się w tonie wcieleń – od pulpowego detektywa z lat trzydziestych, poprzez Adama Westa, a na nolanowskich Batmanach skończywszy. Skupmy się więc na Mrocznym Rycerzu muzyce.
Oto jest Niespodzianka, o której Wam mówiłam. Myślałam o tej kwestii już od jakiegoś czasu, zwłaszcza po tym jak przy okazji Batman v. Superman: Świt sprawiedliwości pojawiały się głosy, że: „Dlaczego pokazano po raz kolejny origin story Batmana? Przecież wszyscy go znają.”
Przy tym wideo starałam się podejść do śmierci Wayne’ów jak detektyw, który przygląda się sprawie i teoriom jakie wokół niej narosły (miałam też przygotowany całą scenę, gdzie siedzę z teczką akt w ręku i przyglądam się wycinkowi z Gotham Gazette o morderstwie w Alei Zbrodni, ale nie umiałam tego dobrze zrobić… tak właśnie doszłam do wniosku, że czas już kupić statyw). Teraz zaś podzielę się kilkoma własnymi refleksjami na temat origin story Batmana.
Oto jest Niespodzianka, o której Wam mówiłam. Myślałam o tej kwestii już od jakiegoś czasu, zwłaszcza po tym jak przy okazji Batman v. Superman: Świt sprawiedliwości pojawiały się głosy, że: „Dlaczego pokazano po raz kolejny origin story Batmana? Przecież wszyscy go znają.”
Przy tym wideo starałam się podejść do śmierci Wayne’ów jak detektyw, który przygląda się sprawie i teoriom jakie wokół niej narosły (miałam też przygotowany całą scenę, gdzie siedzę z teczką akt w ręku i przyglądam się wycinkowi z Gotham Gazette o morderstwie w Alei Zbrodni, ale nie umiałam tego dobrze zrobić… tak właśnie doszłam do wniosku, że czas już kupić statyw). Teraz zaś podzielę się kilkoma własnymi refleksjami na temat origin story Batmana.
Ta lista pewnie nie powstałaby, gdyby nie to, że dowiedziałam się, iż piąty sezon Gotham jest ostatnim; i gdybym nie postanowiła powrócić do tego serialu, a potem go nadrobić w ramach przygotowań do Maja z Batmanem. Poniekąd cieszę się, że to zrobiłam, bo nie tylko przypomniałam sobie odcinki, które swego czasu mnie zachwyciły, ale też odkryłam te kilka, których nie widziałam, bo odpuściłam sobie Gotham na początku trzeciego sezonu.
Praktycznie każdy sezon ma takie genialne momenty, które warto zobaczyć – jakieś interakcje między bohaterami, jakieś wątki poboczne wyjawiające coś o postaciach, jakiś ukłon w stronę fanów, jakieś monumentalne przemowy… Ja sama mam kilka takich ulubionych momentów, jednak gdybym zrobiła listę swoich ulubionych odcinków, jakieś 2/3 z nich zajmowałyby te, które w jakiś sposób skupiają się na Brucie i Alfredzie. Dlatego postanowiłam, że postaram się być obiektywna i skupić się na tych odcinkach, które uważam za najlepsze. To wciąż będzie lista subiektywna, ale – że tak powiem – starałam się, aby nie była zbyt subiektywna.
Pierwotnie zakładałam, że zrobię limit dwóch odcinków na sezon, ale że w piątym sezonie udało mi się odnaleźć tylko jeden odcinek, który uważam za dobry, a poza tym miałam wrażenie, że sezon pierwszy i drugi miały takich odcinków więcej, postanowiłam odpuścić sobie limit. Jedna z pozycji jest też szczególna, ale do niej jeszcze dojdziemy.
A tymczasem zapraszam do listy dziesięciu najlepszych odcinków Gotham.
Tak jak rok temu, wielką celebrację osiemdziesiątej rocznicy Batmana chciałabym zacząć od filmiku z cyklu Secret Origins Month, w którym Linkara przygląda się Detective Comics #27, czyli debiutowi Mrocznego Rycerza.
Jest jednak pewna sprawa, o której powinniśmy pamiętać w trakcie obchodów tej wiekopomnej rocznicy, dlatego doszłam do wniosku, że dobrze będzie poruszyć ten temat teraz, aby moi Czytelnicy przez resztę tego miesiąca byli jej świadomi.
A mianowicie – że wszechobecny Bob Kane, który w większości rzeczy okołobatmanowych nazywany jest twórcą Batmana, tak naprawdę go nie stworzył… a przynajmniej nie stworzył tego wszystkiego, co kojarzymy z Batmanem. Prawdziwym twórcą Mrocznego Rycerza był Bill Finger, który najpierw zrewidował pierwotny szkic Kane’a, a potem, przez wiele lat poddawał Kane’owi pomysły do kolejnych komiksów. Kane zaś przez cały ten czas nie tylko korzystał z pomysłów Fingera, ale podawał je też jako swoje. Przez lata, aż do 2014 roku, Bob Kane był uważany za jedynego twórcę Batmana i we wszystkich rzeczach związanych z Człowiekiem Nietoperzem znajdowała się adnotacja: „Batman creatated by Bob Kane”. Dzięki zmaganiom pisarza Marca Tylera Noblemana, rodziny Fingerów oraz wielu twórców, którzy znali prawdę i o nią walczyli, udało się doprowadzić do tego, że ta prawda wyszła na światło dzienne.
Ja sama dowiedziałam się o tym od Uncle Mroowy, który najpierw opublikował vlog na temat książki Noblemana Cudowny Chłopak Billy, a potem dodał jeszcze zapis z prelekcji Bill Finger – sekretna historia twórcy Batmana, którą to prelekcję wygłosił wraz z kelenem z portalu BatCave. Sama historia Fingera jest fascynująca (nawet jeśli jest również depresyjna), toteż warto się z nią zapoznać. Można to zrobić za pomocą książki i strony internetowej Noblemana, a można też obejrzeć dokument Batman i Billy.
Niemniej jednak, kiedy przez cały maj będziemy zagłębiać się w różne aspekty „mythosu” Człowieka-Nietoperza, pamiętajmy prawdziwego ojca Batmana, Billa Fingera.
A tymczasem zobaczmy, co o debiucie Batmana ma do powiedzenia Linkara: