Miałam, co prawda, gadać o Eternalsach, ale zapomniałam o tym, że przed tym filmem był jeszcze Iron Man 4: Pierwszy kwietnia.

Cóż mówić, ten film był wielkim zaskoczeniem dla fanów MCU i tak po prawdzie dla wielu był to koniec świetności serii. W internecie można było wyczytać opinie, że Iron Man 4 zupełnie rujnuje postać Tony’ego Starka i obraca w niwecz cały jego rozwój postaci. Trudno mi się z tym nie zgodzić zważywszy na to, że był to wielki akt desperacji ze strony Disneya i Marvela – nie tylko ożywiono znów bohatera, którego arc zakończył się pięknym poświęceniem, lecz także pokuszono się o crossover, którego nikt nie chciał.

Dość powiedzieć, że w internecie nie znajdziemy nawet plakatu tego filmu, poza pewnymi fanowskimi odwzorowaniami (chociaż żaden z nich nie oddaje piękna oryginału z Iron Manem na jednorożcu).

Continue reading „Meg ogląda MCU – Iron Man 4: Pierwszy kwietnia” →

Specjalnie na Dzień Kobiet zostawiłam sobie ten film. Zwłaszcza że Czarna Wdowa musiała bardzo długo czekać na opowiedzenie swojej historii.

Powiedziałabym nawet, że jest to film, który pojawił się stanowczo za późno. Jest to wręcz jedna z tych produkcji, które przegapiły swoją koniunkturę i zostały ogłoszone, kiedy już dawno nikt ich nie chciał. Ja jednak byłam tym filmem miło zaskoczona.

Przy okazji kilka postaci tutaj trafi do Thunderboltsów.

(Warto też wspomnieć, że pojawią się tu nawiązania do handlu żywym towarem. Nie wgryzam się w szczegóły, ale miejcie to na uwadze.)

Continue reading „Meg ogląda MCU – Czarna Wdowa” →