Recenzje

Recenzja: Biały Orzeł – Aż do Śmierci 1/2

Okładka pochodzi z fanpage’a Białego Orła (ponieważ moje zdolności fotograficzne pozostawiają wiele do życzenia).

Patrzcie, a wydaje się, że ledwie wczoraj pisałam recenzję pierwszego numeru Obywatela i rozwodziłam się nad motywami polskich legend w komiksach o Białym Orle. A tu niespodzianka – nie tylko jest nowy komiks o Białym – Aż do Śmierci – lecz także otrzymałam w zamówieniu w przedsprzedaży egzemplarz recenzencki!

A jest to komiks szczególny, albowiem Aż do Śmierci ma kończyć sagę Białego Orła, którą śledziliśmy przez te wszystkie lata, i odpowiedzieć na pytania, które zostały postawione już w pierwszym komiksie z Aleksem Poniatowskim. Ta pierwsza Aż do Śmierci już trochę wyjaśnia, ale przy okazji stanowi ciekawe studium postaci Wiktora Rossa, prezesa TechCorpu i byłego wspólnika Aleksa. Dlatego trochę na nim chciałabym się skupić.

Continue reading „Recenzja: Biały Orzeł – Aż do Śmierci 1/2”
Recenzje

Recenzja: Obywatel – Dopalony 1/3

Obywatel #1 – okładka pochodzi ze strony autora, Adama Kmiołka.

O polskim superbohaterze Białym Orle opowiadałam już nieraz. Również nieraz wspominałam o tym, że bardzo podoba mi się światotwórstwo braci Kmiołków, zwłaszcza jeśli chodzi o postaci, tak poboczne, jak i antagonistów. Jedną z tych postaci zaś był Obywatel – anty-bohater w hokejowej masce, który postępuje z przestępcami bardziej brutalnie niż Biały Orzeł.

I tak się jakoś złożyło, że kilka miesięcy temu artysta tworzący Białego Orła, Adam Kmiołek, rozpoczął zbiórkę na Kickstarterze, aby wydać nowy komiks robiony w tym samym uniwersum, ale dotyczący Obywatela właśnie. Postanowiłam wesprzeć autora, bo nie tylko chciałam, aby ten świat dalej się rozwijał, ale też byłam ciekawa samego Obywatela i jego historii.

Teraz podzielę się swoimi wrażeniami. Przy czym zaznaczam, że w komiksie podejmowane są drastyczne tematy (jak seksualne wykorzystywanie nieletnich albo ich śmierć).

Continue reading „Recenzja: Obywatel – Dopalony 1/3”
Recenzje

Recenzja: Nancy Drew. Tajemnica starego zegara

Niedawno doszłam do wniosku, że ostatnio mam szczęście. Jeszcze trzy-cztery lata temu usłyszałabym o jakiejś książce, która w USA jest hitem, i byłoby mi smutno, że nie mogę jej dostać w Polsce, a teraz coraz częściej widzę w polskich księgarniach takie książki jak Ostatnie dzieciaki na Ziemi, Ella Zaklęta, Jak wynaleźć wszystko, czy Jak wytresować smoka i od razu wiem, co wkrótce będę czytać.

Jednymi z książek, których przez całe lata żałowałam, że nie mogłam przeczytać, była seria o Nancy Drew. Tak się składa, że ta bohaterka ma swoje zasługi dla kryminału i literatury młodzieżowej, chociaż Polacy nie zdają sobie z tego tak do końca sprawy. Kiedy zaś dowiedziałam się, że wydano w Polsce dwa pierwsze tomy oryginalnych powieści (niechybnie w związku z serialem CW, który ostatnimi czasy święci triumfy w telewizji), postanowiłam przeczytać pierwszy tom, czyli Tajemnicę starego zegara.

Continue reading „Recenzja: Nancy Drew. Tajemnica starego zegara”
Październik z Agathą Christie · Recenzje

Październik z Agathą Christie – Recenzja: Agata i prawdziwe morderstwo (oraz Agatha and the Curse of Ishtar)

W 1926 roku Anglią wstrząsnęła wiadomość o tajemniczym zniknięciu Agathy Christie. Przez 11 dni policja i wojsko szukało pisarki, a Artur Conan Doyle zorganizował nawet seans spirytystyczny, aby odnaleźć koleżankę po piórze. Ponieważ jakiś czas przed zniknięciem wydało się, że pułkownik Archibald Christie miał romans z młodszą kobietą, a pani Christie nie chciała mu dać rozwodu, aby mógł ożenić się z kochanką, zaczęto podejrzewać, że to mąż zabił żonę. W końcu jednak przyszła Królowa Kryminału się odnalazła w spa, twierdząc, że niczego nie pamięta.

To słynne zaginięcie Agathy Christie do dziś stanowi jedną z najbardziej tajemniczych spraw w historii i jest źródłem wielu teorii. Jedna z nich – prawdopodobnie najpopularniejsza – głosi, że Agatha próbowała ukarać męża za niewierność, pozorując własną śmierć. Wychodząc od tej teorii w 1979 roku powstał film Agata z Vanessą Radgrave jako Christie i Dustinem Hoffmanem jako dziennikarzem idącym jej tropem.

Wydawałoby się, że słynne zniknięcie Agathy Christie powinno być zaczynem do mnóstwa powieści i filmów historical fiction, w których proponowano by jego różne rozwiązania. Niemniej jednak – poza Agatą – jedynymi dziełami, które brały się za tę historię, był odcinek Doktora Who pod tytułem The Unicorn and The Wasp oraz koreański musical Agatha z 2015.

I otóż w grudniu 2018 roku miał premierę film telewizyjny Agata i prawdziwe morderstwo (Agatha and the Truth of Murder), w którym zaproponowano całkiem inną teorię: Co jeśli podczas swojego zniknięcia przyszła Królowa Kryminału działała pod przykrywką, aby rozwiązać zagadkę morderstwa?

Continue reading „Październik z Agathą Christie – Recenzja: Agata i prawdziwe morderstwo (oraz Agatha and the Curse of Ishtar)”
Recenzje

Recenzja: A Voice From the Dark

Ci, co znają Channel Awesome, pamiętają, że jedną z najbardziej interesujących rzeczy, które zdarzały się na stronie, były monumentalne crossovery robione co roku i wiążące się z przeróżnymi przygodami jakie producenci tworzący na stronie przeżywali razem podczas tychże crossoverów. Pomijając wielką rozróbę, która zrodziła się z rywalizacji Nostalgia Critica i Angry Video Game Nerda oraz serię krótkich filmów robionych w ramach Uncanny Valley, właściwe rocznicowe crossovery były trzy: Kickassia (opowiadająca o tym jak Nostalgia Critic i inni krytycy przejęli pewną mikronację), Subarbian Knights (gdzie mierzyli się z magiem chcącym pozbyć się technologii) i To Boldly Flee (gdzie wyruszyli w kosmos, aby zobaczyć, co się dzieje na księżycu Europie). Fani czekali na rocznicowe filmy, bo takie zatrzęsienie ich ulubionych producentów Channel Awesome w jednym miejscu było niesamowite, a i humor był niczego sobie.

Potem jednak pojawił się ruch #ChangeTheChannel i nagle nie tylko owi producenci zaczęli opuszczać Channel Awesome, ale też dowiadywaliśmy się, co działo się za kulisami rocznicowych crossoverów. Mimo że były momenty, kiedy krytycy czuli satysfakcję i radość z bycia razem, sposób, w jaki szefowie kanału i sam Nostalgia Critic ich traktowali, sprawił, że trudno było się cieszyć z rocznicowych crossoverów. Po masowym exodusie producentów i po tym wszystkim, co przeżyli, wydawało się, że nie uświadczymy czegoś na miarę Kickassii czy Suburbian Knights – tej niesamowitej przygody, w której biorą udział „internetowe persony”, które zdążyliśmy już poznać i pokochać.

Jednakże pod koniec zeszłego roku Linkara zaczął wspominać na Twitterze coś o „Sekretnym Projekcie”, nad którym pracował. Po jakimś czasie również inni producenci zaczęli coś mówić o tymże Sekretnym Projekcie, więc wyglądało na to, że szykowało się coś niesamowitego. Wreszcie na wiosnę Linkara wypuścił zwiastun A Voice From the Dark – słuchowiska, w którym on i kilku innych byłych producentów CA – tych starych i tych, którzy dołączyli do strony nieco później – wzięło udział.

Continue reading „Recenzja: A Voice From the Dark”